Για εκείνη την φορά που δεν γεύτηκα ακόμα.

– Αφιερωμένο σε όσους δεν είχαν να μοιραστούν κάτι ερωτικό –



Και με το τέλος του Μάη, όταν ο ήλιος έχει αρχίσει να καίει κάθε κύτταρο επάνω στο κορμί σου, όταν όλα δείχνουν πως το καλοκαίρι παραμονεύει πίσω από την μισάνοιχτη ανοιξιάτικη πόρτα, όταν έχεις ξεκινήσει τις πιο βρόμικες καλοκαιρινές σκέψεις, όταν τα θέλω του Ιούνη και του Ιούλη, κάθε δευτερόλεπτο γίνονται όλο και περισσότερα, όταν δαγκώνεις τα χείλη σου και εύχεσαι το σώμα σου να νιώσει τα πιο ερωτικά αγγίγματα, όταν ήδη κλείνοντας τα μάτια αισθάνεσαι την ανατριχίλα του έρωτα που έχει μπει βαθιά μέσα σου.. τότε είναι που ανοίγεις τα μάτια και συνειδητοποιείς πως δεν έχεις κανένα να εκπληρώσει τους κρυφούς σου πόθους. Δεν υπάρχει κανένας πρόθυμος να κάνει την πραγματικότητα σου να ξεπεράσει κατά πολύ την ηδονή που σου προκαλούν οι φαντασιώσεις του ανερχόμενου καλοκαιριού. Ούτε και φέτος. Όπως και κάθε φέτος άλλωστε, ικετεύεις αυτό το γαμημένο καλοκαίρι να μην θυμίζει κανένα από τα περασμένα. Τα ξενέρωτα. Τα βαρετά. Να μην σου φέρει άντρες από εκείνους που θα σου πουλήσουν ένα κάρο υποσχέσεις για αγάπες και την επομένη όπως στα δώρισαν θα στα πάρουν για να ικανοποιήσουν την χαζογκόμενα του κάτω ορόφου. Να μην σου φέρει έρωτες φούσκες. Άνδρες δανεικούς. Αισθήματα μισά.

Κουράστηκες λες τις ίδιες σκέψεις κάθε τέλος του Μάη. Και την επόμενη στιγμή να το πάλι..

Το νιώθεις τώρα λες. Το αισθάνεσαι. Αυτό το καλοκαίρι έχει άλλη μυρωδιά. Το εύχεσαι τουλάχιστον. Το υπόσχεσαι στον εαυτό σου. Και στο υπόσχομαι και εγώ. Ίσως όχι σε αυτό το «τώρα», αλλά σε κάποιο άλλο «τώρα». ΝΑΙ. Θα έρθει και θα αξίζει τις ώρες που αγνάντευες μοναχικά την θάλασσα με βλέμμα λαχτάρας. Εκείνες τις ώρες που ευχόσουνα να έρθει και να καθίσει δίπλα σου και να τινάξει κάθε σίγουρο του παρόντος σου στον αέρα. Χωρίς πολλά, πολλά. Απλά να καθίσει και να σου πει «ήρθα μωρό μου». Δεν χρειαζόσουν και κάτι παραπάνω για να δοθείς.




Το πιο ερωτικό καλοκαίρι είναι αυτό που ακόμα δεν έχεις ζήσει. Είναι αυτό που οι σκέψεις σου δεν έχουν ακόμα καταφέρει να φτάσουν. Το πιο ερωτικό καλοκαίρι στο κρατάει ένας τύπος που δεν ξέρεις ούτε καν το όνομα του. Ούτε και ‘κείνος το δικό σου. Αλλά τι σημασία έχει άλλωστε; Σημασία έχει ότι σε κάθε «τώρα» που φεύγει είναι όλο και πιο κοντά. Πλησιάζει και ας μην το ξέρεις.

Και όταν κάνει μια στάση στο κορμί σου και σου κολάσει αλύπητα τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού θα ξέρεις πως άξιζε το καρτέρι. Και εάν χαθεί μαζί με τον Αύγουστο και σε αφήσει γυμνή στο κρεβάτι χωρίς αντίο, δεν θα μετανιώσεις για όσα του έδωσες. Γιατί θα έχει γίνει η πιο ζηλευτεί ανάμνηση. Δεν θα θυμώσεις που δεν έκατσε παραπάνω. Γιατί όσο έκατσε έφτανε για να αφήσει το άρωμα του κάπου πιο βαθιά. Δεν θα αναρωτηθείς που έφυγε σαν κλέφτης. Γιατί σαν κλέφτη τον γνώρισες. Και στο άκουσμα του νέου καλοκαιριού θα χαμογελάς πονηρά. Όχι επειδή θα περιμένεις να ξανάρθει. Όχι επειδή θα περιμένεις κάτι πιο γαμάτο. Αλλά επειδή θα ξέρεις πως τον παράδεισο στον έδειξαν. Και ήταν όλος δικός σου. Και εάν δεν κράτησε είναι επειδή τα σώματα δεν μπορούν να αντέξουν τόση ένταση για πολύ. Και είναι επειδή ο χρόνος φθείρει το πάθος, φθείρει ο έρως και εσείς θέλατε να μείνει τόσο δυνατό όσο η πρώτη σας φορά.

Εκείνη την φορά που δεν έμεινε πόντος στο κορμί σου ανέγγιχτος. Εκείνη την φορά που ανάσαινες κάθε λεπτό όλο και πιο βαθιά. Εκείνη την φορά που τα φουσκωμένα χείλη σου ψιθύριζαν «και τώρα ας πεθάνω» και εκείνος έμπαινε όλο και πιο δυνατά. Εκείνη την φορά που τα δάχτυλα του γάντζωναν επάνω σου με δύναμη. Λες και φοβόταν μην του φύγεις. Γιατί υπήρχε τέτοια περίπτωση; Εκείνη την φορά που ο οργασμός και η ηδονή ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Εκείνη την φορά..

Και θα περάσεις την υπόλοιπη σου ζωή με εκείνη την φορά. Με εκείνη την καλοκαιρινή φορά που δεν γεύτηκες ακόμα.

Λία – olatrela.com