Ηλίθιες κατ΄επιλογή




Και ενώ ξέρεις πως γι’ αυτό που με τόσο πάθος προσπαθεί να σε πείσει, δεν είναι έτσι. Και ενώ όλο σου το είναι φωνάζει «φύγε μωρή μαλακίες σου λέει». Και καθώς η λογική, σου απαριθμεί ένα σωρό λόγους που δεν θα έπρεπε να στέκεται εκεί. Εσύ επιλέγεις να τον πιστέψεις. Επιλέγεις να καθησυχάσεις το μέσα σου με φτηνές δικαιολογίες. Κλείνεις τα μάτια σε όλα όσα ξεκάθαρα προβάλλονται μπροστά σου. Επιτρέπεις να σκεπάσει με ένα «σ’ αγαπάω» όσα αδιαμφησβήτητα δεν κρύβονται. Και ενώ δεν σταμάτησες λεπτό να κλαις καθώς εξέφραζες πόνο και απογοήτευση, ζητώντας εξηγήσεις για τα ανεξήγητα, και ενώ ένιωθες πως έχεις όλο το δίκαιο του κόσμου και έλεγες ξανά και ξανά τα ίδια χωρίς να πάρεις ανάσα.. Αρκείσαι τελικά σε ένα απλό συγνώμη και μια αγκαλιά. Τόσο απλά. Σκούπισες τα δάκρυα. Μάζεψες από το πάτωμα ότι σου είχε απομείνει. Και τόσο εύκολα ξέχασες για όλα όσα πριν λίγο ούρλιαζες. Ένοχος ως το κόκαλο πάλεψε να σε βγάλει τρελή και τον άφησες να τα καταφέρει.

Και τώρα πες μου. Γνωρίζεις πολύ καλά την αλήθεια και επιλέγεις συνειδητά κάτι διαφορετικό. Αν αυτό δεν είναι ηλιθιότητα τότε τι είναι; Ναι κύριε είμαστε ηλίθιες από επιλογή.
Έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε το ψέμα σας. Έχουμε ανάγκη εμείς να κάνουμε το λάθος και να σας δώσουμε απλόχερα τη συγνώμη μας. Έχουμε ανάγκη να σας κρατήσουμε δίπλα μας. Για μια δεύτερη, τρίτη, δέκατη φορά προσπερνούμε όσα μας πληγώνουν και μας θυμώνουν με την ελπίδα να είναι η τελευταία φορά.




Είναι όμως λύση αυτό; Φυσικά και δεν είναι. Λες και θα αλλάξει κάτι ως την επόμενη φορά. Και εσύ το ξέρεις, και εγώ το ξέρω, και όλες όσες κρατάμε μόνο όσα μας συμφέρουν και προσπερνάμε όλα τα υπόλοιπα το ξέρουμε. Και ας μην υπάρχει τίποτα που να μπορούμε να κρατήσουμε από τα λεγόμενα του, φτιάχνουμε άλλα δικά μας. Από αυτά τα πειστικά που το αντρικό μυαλό δεν θα μπορούσε να σκαρφιστεί ποτέ, αλλά το κάναμε εμείς για εκείνους. Γιατί έτσι βολεύει το τώρα μας. Παραμυθιάζουμε οι ίδιες τους εαυτούς μας. Ο λόγος; Μπορεί να είναι αγάπη χρόνων που δεν αντέχουμε να χάσουμε. Μπορεί να είναι απλά μια φάση που γουστάρουμε και θέλουμε να συνεχίσουμε, ίσως να είναι ένας φρέσκος έρωτας που μας έχει πάρει τα μυαλά, άλλοτε είναι ο φόβος στην σκέψη της μοναξιάς, κάποιες φορές από εγωισμό μην βρεθείτε σε ξένη αγκαλιά, πιθανόν να έχουμε μεγάλη δόση ανασφάλειας, άλλοτε πάλι επειδή δεν υπάρχει κάτι άλλο στην καθημερινότητα μας και άλλοτε γιατί απλά έτσι.

Όπως και να το ονομάζει η κάθε μια από εμάς είναι καθαρά επιλογή η συνέχεια.

Για αυτό εσείς εκεί έξω που πιστεύεται πως τα καταπίνουμε όλα χωρίς μάσημα κάνετε λάθος. Ξέρουμε καλά τι μας γίνεται. Τα έχουμε όλα αναλύσει στο έπακρο. Και την ενοχή σας την νιώθουμε. Η διαίσθηση είναι δύναμη μας. Και όταν πάρετε συγχώρεση ή ακούσετε εκείνο το καθησυχαστικό «σε πιστεύω» είναι και πάλι καθαρά επιλογή μας. Ηλίθιες κατ΄επιλογή κύριοι. Αλλά να θυμάστε πως την μέρα που θα κάνουμε διαφορετική επιλογή, δεν θα υπάρχει γυρισμός.

Λία – olatrela.com