Πίστεψε σε ‘σένα.

Μα επιτέλους από που περιμένεις να έρθει η λύτρωση; Ποιος θέλεις να σε απαλλάξει από όσα σε βαραίνουν; Ποιος θα σου δώσει λύση στα προβλήματα που απλά προσπερνάς και αυτά στοιβάζονται; Και ποιος είναι αυτός που θα έρθει έτσι απλά να σου αλλάξει την ζωή που είσαι σίγουρος που δεν σου αρέσει και δεν σου ταιριάζει. Και εάν δεν έρθει σύντομα; Να σου πω ένα μικρό μυστικό; Μόνο εσύ μπορείς να φέρεις τα πάνω κάτω στην ζωή σου και να γουστάρεις πραγματικά. Αλήθεια γιατί αφήνεις τον χρόνο να κυλά έτσι; Καμία πραγματική αλλαγή δεν έρχεται χωρίς την δική μας συγκατάθεση. Δεν λέω, οι φίλοι και οι συγγενείς για πολλούς είναι κινητήριος δύναμη. Είναι άτομα που θα σου δώσουν ένα χέρι, θα σου πουν και μια κουβέντα. Και μετά; Φιλέ δεν έχει μετά. Μετά είσαι μόνος. Εσύ και ο εαυτός σου. Μα δεν είναι υποχρεωμένος κανείς άλλωστε να κάνει κάτι για σένα, που δεν κάνεις εσύ για τον ίδιο σου τον εαυτό. Αλλά και από την άλλη και να θέλει είναι πρακτικά αδύνατο όταν εσύ ο ίδιος δεν το έχεις πάρει πραγματικά απόφαση.

Και εδώ είναι που απλά πρέπει να πάρεις μια βαθιά ανάσα και να κάνεις ένα καλό ξεκαθάρισμα. Πήγαινε και στάσου μπροστά σε ένα καθρέφτη. Τι βλέπεις; Σου θυμίζει κάποιον; Κοίταξε τον καλά. Όχι ε. Βλέπεις κάτι που δεν είσαι εσύ. Η μάλλον που δεν δέχεσαι να είσαι εσύ. Λίγο ή πολύ όλοι το νιώθουμε.

Ο τύπος στον καθρέφτη, που κάποιον σου θυμίζει, είναι έτοιμος να σε ακούσει. Ξεκίνα να του μιλάς για όλα όσα δεν έχεις τολμήσει να παραδεχτείς. Ξεγυμνώσου μπροστά του. Μην ντραπείς. Μην ντραπείς να ξεστομίσεις σκέψεις και αισθήματα. Όσα έχεις κάνει, όσα θέλεις τόσο πολύ να κάνεις και δεν έχεις την δύναμη. Απαρίθμησε τα λάθη σου, τα πάθη σου. Πες δυνατά όσα δεν χωράνε πια εκεί μέσα. Μην κατεβάσεις το βλέμμα σου. Κράτησε τα μάτια σου καρφωμένα και συνέχισε να του μιλάς. Αυτός είναι ο καλύτερός σου φίλος. Πες του για όσα σε πλήγωσαν, για όσα σε απογοήτευσαν. Πες του για όσους εσύ πλήγωσες και δεν φάνηκες άξιος προσδοκιών. Πες του για τις αποτυχίες, για τους ανθρώπους που αγάπησες, για άλλους που μίσησες. Και όταν τελειώσεις με τους απολογισμούς, όταν νιώσεις όλο το βάρος να φεύγει από πάνω σου τότε θα έχεις κάνει το πρώτο βήμα.

Μάλλον έχεις ξεκινήσει να αναγνωρίζεις και τον τύπο απέναντι έτσι;

Και τώρα μπορείς με μια πιο ελαφριά καρδία, με μια άδεια σακούλα, να βάλεις νέους στόχους, να κάνεις σχέδια για νέα πράγματα, να θυμηθείς ποιος είσαι και τι θέλεις από την ζωή σου, να κάνεις ξανά όνειρα και να ξανά γεμίσεις την σακούλα πιο προσεκτικά. Να αποφασίσεις ποιους ανθρώπους θέλεις να φέρεις πιο κοντά σου και ποιους να εγκαταλείψεις μια και καλή. Και όταν πλέον θα τα έχετε πει όλα και θα φτάσει η στιγμή που δεν θα έχεις κάτι άλλο να μοιραστείς, είναι η στιγμή που εγώ την ονομάζω στιγμή πίστης. Η στιγμή που έχεις μια γεμάτη σακούλα και έχει γεννηθεί ξανά η ελπίδα .

Μια ελπίδα που όσο και να προσπάθησε ο κοσμάκης να σου γεννήσει εσύ την έφερες μόνος σου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί η ελπίδα φίλε μου βρίσκεται μέσα μας. Κανείς ποτέ δεν θα μπορέσει να σε βοηθήσει εάν δεν θελήσεις πρώτα εσύ να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Πίστεψε ότι μπορείς και θα μπορέσεις. Μόνο εσύ ξέρεις τον τρόπο και έχεις και την δύναμη να το κάνεις.

Πιάσε ένα καθρέφτη και βρες όσα έχεις χάσει. Πίστεψε σε εσένα και τότε είναι που ξεκινά η μαγεία που για κάποιο λόγο περιμένεις να σου την χαρίσει κάποιος άλλος. Και μάντεψε. Τώρα αρχίζουν τα ωραία. Εσύ είσαι ο αφέντης και το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη πίστη σε εσένα. Πίστη στην δύναμη που κρύβουμε όλοι μας.

Καλή σου αρχή λοιπόν.

Λία – olatrela.com